Gidiyorum..

Ne bir iz var, ne bir yol..
Gittiğim yeri çaresizliğimden başka kimse bilmiyor..
Geride bıraktığım tek şey hayallerim
Erzağım yok ümitlerimden başka
Toprak çekiliyor ayaklarımın altından..
Bir müddet daha yürümek zorundayım çırılçıplak.
Ayaklarım son görevini yerine getiriyor ıslanarak..
Yürüdükçe, daha da ıslanıyor kurumuş bedenim,
Artık yürüyemiyorum..
Bedenim mi ağırlaşan? Yoksa taşıdıklarım mı?
Bilmiyorum..
Bırakmaya başlıyorum yavaşça..
Gözlerimi yumuyorum ve hep uğruna,
Herşeyi göze aldığım meleği hayal ediyorum,
Son kez, yüzerek..
Gözlerimi açtığım an vazgeçebilme korkusuyla,
Hayallere geri dönebilme korkusuyla,
Daha da sıkıyorum ve hızlanıyorum,
Mavinin kalbine doğru..
Bütün ümitlerimi bıraktığımda mavinin üzerine,
Artık siyahı bekliyorum batmak için..
İlk kez seyreder gibi,
Son kez seyrediyorum,
Siyahı mavi yapan güneşi..
Ve gidiyorum..